વિષાદ

વિરહની વાટે પ્રણયને નિરખુ નજરથી,
તારા આવવાના એંધાણનો કેવો જુરાપો.

અમૃતને આંજી વહાલપ નિરખુ નજરથી,
મારા અંતરના ઍંધાણનો કેવો બળાપો.

અંધારે આવીને પડછાયો નિરખુ નજરથી,
હતો વિષાદના ઍંધાણનો કેવો કઢાપો.

એકાદ ક્ષણને સળગતી નિરખુ નજરથી,
વેરી વહાલાના ઍંધાણનો કેવો બુઢાપો.

નાટક

મને જોઈ લઉ ત્યાં શરૂ થાય નાટક

પછી હું જીવું એ બની જાય નાટક

આ હૈયું રડે ને હું આંખો હસાવું,

કહો, રોજ કઈ રીતે ભજવાય નાટક.

સતત પાત્ર જેવું જીવી લઉં છું તો પણ,

મને જિંદગીનું ન સમજાય નાટક.

બધાં પ્રેક્ષકો તો ઉઠીને ગયાં છે,

છતાં શ્વાસનું કેમ લંબાય નાટક ?

હું અભિનયમાં જીવન ગુમાવી રહ્યો’તો,

અને કોઈ બોલ્યું ‘આ કહેવાય નાટક.’

તુજ દર્શન

પ્રભુજી તુજ દર્શનથી હું તો રાજી,
મારે નથી હવે વેવારે કોઈ કાજી, પ્રભુજી...

તે મેવા મેલ્યા,લઈ વિદુરની ભાજી,
હવે તો જીતુ માધવ મલ્યાની બાજી, પ્રભુજી...

થઈને શામળીયા ભરી બજારે ન લાજી,
કેમ વિસારુ વૃંદાવન ની ગલીઑ તાજી, પ્રભુજી...

તારે નહોતી ગોકુળની ગલીઓની ઝાઝી,
મારે માધવ મલ્યાની વાતો ઘણી ઝાઝી, પ્રભુજી...

કેવા મેલ્યા તા રાધાના અંતર ને આંજી,
મારે નહોતી ખેલવી વિયોગ ની બાજી, પ્રભુજી...

કિર્તન

પ્રભુજી અમ અંતરના થાજો બેલી,
નથી જોતી મારે અષાઢી હેલી, પ્રભુ..

કાંઈ ગોકુલની ગલીએ રાધા ઘેલી,
આમ ક્યાં ચાલ્યાં અધવચ્ચે મેલી, પ્રભુ..

તે તો દ્રૌપદીના દુખ મેલ્યા ઠેલી,
હતી શામળીયા સંગે પ્રીત પેલી, પ્રભુ..

રહ્યા ગોપ-ગોપીઓ સંગ રાસ ખેલી,
પ્રભુ પ્રીત એવી રહે તમ સંગ છેલ્લી, પ્રભુ..

બસ તારે ભરોસે જીવન નાવ મેલી,
મારો હવે તુજ થા જીવતરનો બેલી, પ્રભુ..

કાંતિ વાછાણી અને જીગ્નેશ

માભોમ આવે

માભોમ આવે

સી યુ અગેઇન કરતાં તમારું એ આવજો મધમીઠું લાગે
હાય હેલો  ફ્રેંડશીપ   બને દોસ્તી તો શમણું અણદીઠું જાગે

હમદર્દીલાં દિલડાંનો ધબકાર સંભળાયે આલિંગન વિના
ચોટદાર એનો એવો ઉન્માદ આઈ લવ યુ અણકીધું વાગે

પરભોમમાં ઓમનું છૂંદણું જોઇને જોમ આવે
હોમસીકને આમ મળવા જાણે માભોમ આવે

હતાશ હું બેભાન રહું છોને ઇ આર હો સારવારે
જો ઉં તરત કેમ છો શબ્દ પડઘા થઈ આવે

ક્ષુધાસભર આળોટું વિદેશી વાનગી વચાળે
ખાઉં ઓડકાર જો ખીચડી ખાટી છાશ આવે

ચકરાઉં બસ નૉર્ડસ્ટ્રોમ મેસીસ ઝાકજમાળે
ચીંથરાને ચૂમું જો મૅઈડ ઈન ઇંડિયા આવે

લૉટરી કૂપન યા જૉબ-લેટર ગાર્બેજ ભાળે
ફાટેલ દેશી ટપાલમાં અક્ષર મોતી થૈ આવે

કુમ્ભકર્ણ થઈને નસ્કોરું ક્રીસમસનીય સવારે
સફાળો જાગું જાગો રે પ્રભાતિયે સાદ આવે

ભટકે બેતાળાભરી નયના ઇંટરનેટના મેળે
મળે ગુજરાતી ફોંટ તો બેસવાનું ઠામ આવે

ડોલર નામે સાહ્યબી છો ના દોમદોમ આવે
દોલતમાં દિલને ભાગે જો કાણી પાઇ આવે

દિલીપ આર. પટેલ

ઓરેંજ, કેલિફોર્નીયા

મે, 22, 2006

ક્યાં હળવાશ

વહેવારે મળ્યાં પણ અમાસની રાત હતી,
વાઘા પહેર્યા સંબંધોનાં, કયાં મીઠાશ હતી.

કરી મહેફીલની મજા અજવાળી રાત હતી,
કોણ મળ્યાં ઉતાવળમાં ક્યાંક કચાશ હતી.

પ્રહર હતો હજુ પહેલો આવી મધરાત હતી,
આમ જ હતુ જીવનમાં કયાંક કડવાશ હતી.

બસ હવે તો તારે ભરોસે ચાંદની રાત હતી,
અમારે તો જીવનમરણમાં ક્યાં હળવાશ હતી.

કાંતિ વાછાણી

એને ક્યાં ખબર હતી કે પતનનું આ પાદર હતુ
વાયરે વીખરાય જશુ...!
એ મળી ચાલતુ પછી વતન ને ક્યાં આદર હતુ