હરિ જોવા ને રે

હરિ જોવા ને રે...
મારા મન મંદિરમાં આનંદ ઉભરાય છે..

ભીતર ને ભીંજવતુ ક્યાંક ભજન ગવાય છે,
સવાર ને સાંજે આશાઓની હેલી મંડાય છે.

હરિ જોવાને રે....
મારા અંતરમાં ઝીણેરો સાદ સંભળાય છે...

છુટી મારી ઈચ્છાઓની વણજાર બંધાય છે,
કેમ કરી મારે સથવારો હરિનો સંધાય છે.

હરિ જોવાને રે....
મારી આંખોમાં અગમનાં એંધાણ વરતાય છે...

-કાંતિ વાછાણી

લાગણી

ઘેરી વળી આ વિસમતા શેરી માં,
કોઇના આગમનની રાહ જોતા
આ ડુસકાઓ અજાણે મારું શૈશવ લુંટતા,
ક્યા ખબર હતી સિમાડા ભુલ્યા પછી.
કોણ જાણે આ કાંઘ લેવા માટે
એને પણ રાત રોકાવુ પડે,
આથમતા અજવાસમાં લાગણી
આમ જ વેરાઈ ગઈ ખબર પણ ના રહી.....

-કાંતિ વાછાણી

અછાંદાસ

બા ગઈ વહેલી લોકલથી
એ જાણીને બાપા પણ ગયા,
અચાનક આંખોથી સપનુ સરી ગયું,
ડેલી ઍ ટહુકા થંભી ગયા,
નથી ટપાલીની આવ-જા કે
બારણે આવી ને વિસામો વિખરાઈ ગયો..
બા ગઈ વહેલી લોકલથી .......

-કાંતિ વાછાણી

કદર દેખાય છે

આ કલમથી એ કસર દેખાય છે,
એજ શબ્દોમાં જખમ દેખાય છે.

ઓસરી ગ્યા નૂર જાણે કેટલાં,
લાગણીની ક્યાં અસર દેખાય છે.

લ્યો અનોખો ટેરવાને ભાસ છે,
આખરે તેમાં જખમ દેખાય છે.

આજ ઓછપ કેમ લાગે વાતમાં
વેદનામાં ક્યાં ફરક દેખાય છે.

માણવા જેવી મળે તો એ ગઝલ
દાદ આપે તો કદર દેખાય છે.

-કાંતિ વાછાણી 16-1-2011

સાંચા જેવુ ભીતર જોઈએ

સાવ ખાલી એવુ ભીતર જોઈએ,
મૌન બોલે એવુ ભીતર જોઈએ,

કોણ આપે ખાતરી એ વાતને,
લાગણી થૈ એવુ ભીતર જોઈએ.

આ ઉધામા પણ હવે ના થાય તો,
જડભરત ના જેવુ ભીતર જોઈએ.

એક ક્ષણના અસ્તમાં આ ભૂલાય છે,
રાતભર હાર્યા એવુ ભીતર જોઈએ.

કમનસીબી કેમ રાખી જીવતરમાં,
લાગણી સાંચા જેવુ ભીતર જોઈએ.

-કાંતિ વાછાણી

સપના ઓથે જાગશું રે

અંધારી રાતના સપના ઓથે જાગશું રે વાલમ,
સગપણના સંતાપને ક્યા મોઢે માગશું રે વાલમ.

મન મુકી ને માણે એવી
વસંત બની છે પુર બહારે,
આજ તો જાણે અજાણે કોઈ
મોસમ ખીલી છે તારે સહારે.

અજાણ્યા મારગે લહેરોને સાથ જાણશું રે વાલમ.
અંધારી રાતના સપના ઓથે જાગશું રે વાલમ,

મનઝરુખે મોકળાશ લઈને
અંગઅંગમાં સંતાપ જાગે,
આભના ચંદરવે આવીને
અઢળક વાતો વહેતી માગે,

પડછાયા નિતરે એવી જાત જાણશું રે વાલમ.
અંધારી રાતના સપના ઓથે જાગશું રે વાલમ,

-કાંતિ વાછાણી
૨૭-૦૨-૨૦૧૧

સાંજના સૂર

સમી સાંજના સૂર રેલાવો,
હરિ આજ મારા અંતરપટના અંધારા મેલાવો.

આથમતા અજવાળે કોઈ તરણુ જાણી,
માન ભાન ભુલી ને તારુ શરણુ તાણી,

ભલે અક્ષરના મારગ કેમ ન આકરા ઠેરાવો.
સમી સાંજના સૂર રેલાવો,

વધઘટના હિસાબ લેજો મારા ચોપાડે ખાલી,
જીવનબાગનાં તમે થાજો અજોડ વનમાલી,

હરિ આમ અધકચરી ઓળખ બની ના સતાવો.
સમી સાંજના સૂર રેલાવો.

-કાંતિ વાછાણી
૨૭-૦૨-૨૦૧૧