સળ ઝાઝા

આ બાવળે બળ ઝાઝા
લો સળવળે કળ ઝાઝા

આ નજરથી ભલે આઘા
તોય ઉકેલે સળ ઝાઝા.

આ સખણા રહે તે સાસુ
ને તોય ગડબળ ઝાઝા.

પાછા શિખામણ આપે તે
આમ તેમ બળબળ ઝાઝા.

-કાંતિ વાછાણી

માલિની છંદ

માલિની છંદ

નયન વરસતા એવે સમે જોઈ એને,
ખબર તરસતી જાણે મને કોઈ આપે;

સરળ થઈ પડે છે સંદેશો જોઈ એને
અસર ઉઘડતી જાણે હવે કોઈ આપે.

માલિની વર્ણસંખ્યા : ૧૫
બંધારણ : ન, ન , મ, ય, ય.
સ્વરૂપ : લલલ લલલગા ગાગા લગા ગાલ ગાગા
યતિ : ૮મા અક્ષરે


માલિની છંદ

અધર મધુર પીતા જોઈ સુવાસ જાણે,
ભ્રમર વિવિધ લેતા ચુંબનો એ અજાણે.

લલલ લલલ ગાગા ગાલ ગાગાલ ગાગા

-કાંતિ વાછાણી

लूट न जाय

अदा ये और न दिखा आईना रुठ न जाय,
जैसे की दिल ये शीशा समज टुट न जाय....

आये थे तेरी महेफील में अजनबी बनकर,
सोचा की सितारे बनकर क्यों लूट न जाय....

इन्तजार था तेरे प्यार की तस्वीर बन जाय,
शाम के जाम पीते हम क्यों लूट न जाय....

मंज़िल थी मेरी कोई आखरी मुकाम बनकर,
किनारा बनकर कोई कश्ती क्यों टूट न जाय....

-कांति वाछाणी

आज यु ही

होगी कोई ख्वाईश अधुरी आज यु ही,
नही तो कुदरत क्यों रुठे आज यु ही.

कोई ये तो बताये दिल के दर्द् को
ये समजे हकिकत भी रुठे आज यु ही.

जो मिले हर शख्स परेशान नजर ये,
फिर ये समजे क्युं रुठे आज यु ही.

वक़्त के साथ लिए चले थे दिवानगी,
ख़ुद को बेग़ाना समजते रुठे आज यु ही.

चाहे उसे कोई नजर शिकायत क्यु है,
जैसे मुझको मेरी वफा रुठे आज यु ही.

- कांति वाछाणी

उमीद

दिल उमीद ले कर बैठा था
कोई तेरी आरझु नही थी,
पर होसला तेरा लेकर बैठा था

कांति वाछाणी

चला

सावन के सुहाने पल में कोई भिगे बदन चला
खुद को मिटाकर महेक लेकर कोरे बदन चला

तुफान मे लिपटी यादों के सिले कोई मिला था
जैसे बादल से निगलती बुंदो में भीगते बदन चला

सारे शहर में दमाम सा उठा स्वयं की पहेचान का
गिला नही था दर्द पैदा होने का आसान गोरे बदन चला

कांति वाछाणी

યાદ

આ જીર્ણ ભીતોમાં મહેક હતી
એ યાદ તણી કોઈ સુવાસ ને,
અચાનક ઉઘાડી એ લહેક હતી
ક્યાં એ મારૂ શૈશવ રોળાતુ ને.

એજ ફરી આંખોમાં મહેક હતી
એ શાહી, કલમ છે કાગળ ને
આ ફુટી કોડીની એ બહેક હતી
એ જ મારૂ યૌવન ઢોળાતુ ને

એજ અરમાનોની મહેક હતી
એ ઓસરીમાં કંકુ થાપા ને,
કયા એ પગલે પગલે લહેક હતી
ક્યાયે મારૂ ગૃહસ્થાશ્રમ ઘડાતુ ને

એજ વાતે યાદ થઈ મહેક હતી
હવે તો ના એ ફરીયાદ કે યાદ
કોઇ ના આગમન પ્રતીક્ષા હતી
અચાનક આમ જ ક્યા રડાતુ..

-કાંતિ વાછાણી